George Weigel uznał teologię ciała Jana Pawła II za „teologiczną bombę zegarowa, która wybuchnie z dramatycznymi konsekwencjami kiedyś w trzecim tysiącleciu Kościoła”. Jednak kiedy szukam jakichś pozycji na jej temat, mam wrażenie, że niewielu teologów podziela ten pogląd lub… niewielu życzy sobie, żeby wybuchła akurat w ich dłoniach. Tę rzadko jeszcze spotykaną odwagę wykazał Yves Semen pisząc „ Duchowość małżeńską według Jana Pawła II”. Autor spróbował obszerną naukę papieża ( obejmującą osiemset stron!) przybliżyć w trzynastu szkicach. Nie trzeba ich czytać po kolei, choć są one ułożone od tematów najbardziej elementarnych po mocno złożone: pierwszy traktuje o powołaniu do życia w małżeństwie, następne o miłości i przebaczeniu, liturgii ciał, pokorze, odmianach cudzołóstwa, by dojść do krzyża i cierpienia, Eucharystii i małżeństwie, świętości we dwoje. Semen oczywiście nie wyczerpuje tematu, zaledwie zakreśla go, prowokując do myślenia, proponując nowe spojrzenie czy potwierdzając wcześniejsze spostrzeżenia. Czy życzenia „ szczęścia”, jako życia bez grama cierpienia składane młodej parze w ogóle mają sens? Zastanawia się, czy można zdradzić męża z kolegą z pracy, choć się go nie dotknęło? Co jest ważniejsze – małżeństwo czy praca i czy można rozdać wszystko ubogim, gdy jest się matką licznej rodziny? Ile dzieci "powinno się" mieć? Co to jest „obowiązek małżeński”? Semen nie boi się odpowiadać na tego typu pytania. Przytacza słowa Jana Pawła II - przede wszystkim ze środowych audiencji, ale czasami sięga do encyklik, listów czy adhortacji. Pisze dość prostym, zrozumiałym językiem, ale być może dzięki temu, że jest nie tylko doktorem filozofii, ale i mężem oraz ojcem ośmiorga dzieci, nie banalizuje poruszanych problemów. Nie jest więc to lektura „łatwa i przyjemna”, ale jest budująca. Najwięcej korzyści przyniesie czytelnikom, którzy będą czytali ją we dwoje: i narzeczonym, i małżonkom. Może być pożyteczna w czasie kryzysów. Skierowana jest do tych, „przez których Bóg objawia się w swej Istocie, aby być wysławianym w całej swojej Pełni”, nawet jeżeli tego sobie jeszcze nie uświadamiają.

,,Chcieć zmienić drugiego – czy choćby mieć nadzieję na to, że się zmieni, to największa iluzja małżeństwa. Drugi jest tym, czym jest, razem ze swymi ograniczeniami. I trzeba go kochać takim, jakim jest – trzeba kochać autentyczną osobę, a nie wyśniony ideał". Małżeństwo to w naszej głowie na pierwszy rzut oka żona i mąż, ta pierwsza gotuje ciepły obiadek, aby małżonek po całym dniu pracy mógł posilić się. I pewnie za chwilę odezwą się głosy, jakoby zbyt szufladkuję, nie znam życia, kobieta ma takie same prawa jak mężczyzna, że nie jej miejsce w kuchni... i wiele innych zarzutów (wiem ponadto to wszystko), ale mówiłem: pierwsza myśl, więc nie żadna prawda życiowa :) Chciałbym przedstawić książkę opowiadającą o małżeństwie (może nie o tym, jak małżonkowie żyją), a raczej o stanie zwanym duchowością. Jej tytuł to ,,Duchowość małżeńska według Jana Pawła II", autor to Yves Semen. Książka ta jest dla tych, którzy myślą o małżeństwie i chcą się do niego dobrze i owocnie przygotować, ale i dla tych, którzy już w tym stanie, czy wręcz powołaniu – już trwają od lat (a tak na marginesie, to autor tłumaczy, jaka jest różnica pomiędzy oboma tymi określeniami). Co więcej: Semen zaznacza, że dobrze byłoby, aby pozycję tę przeczytały obie osoby. Wewnątrz mamy do czynienia z nauką o wielu rzeczach, ale wśród nich są i te ważne w codziennych relacjach (nie tylko małżeńskich), jak np. wybaczanie, akceptacja charakteru i wyglądu drugiego człowieka, ale i siebie. Często jeden błąd może kosztować aż tak wiele. Autor oczywiście porusza i takie sztandarowe pytania, jak to o radzenie sobie z ograniczeniami małżonków, czy: jakie bariery mogą wyjść na jaw dopiero po ślubie, a w narzeczeństwie oczywiście były dobrze zakamuflowane. Wszystkie swe rozważania autor opiera o cykl nauk Jana Pawła II, stojących u progu pontyfikatu Papieża Polaka. W oparciu o tę spuściznę porusza sprawy ważne i istotne. Dowiadujemy się na przykład, że małżeństwo trwa nawet po śmierci i nie jest zerwane. W innym miejscu jest o stanie, gdy druga połowa odchodzi na wieczność, oraz czym wtedy ta żałoba jest. W oparciu o papieską naukę jest o różnicy pomiędzy zakochaniem, a prawdziwą miłością. Nie mogło też zabraknąć omówienia tego, co zrobić, gdy nagle przeminie okres zauroczenia i nietrwałego stanu ciągle jeszcze trwającego ,,zakochania" po ślubie (które to zauroczenie naprawdę jest bardzo krótkie i nietrwałe), a także jak przejść przez tę rutynę. Autor to wszystko opiera o naukę Kościoła, papieskie pisma, oraz nauczanie typowo świeckie, poparte psychologią małżeńską. Semen nie boi się poruszać tematów ,,intymnych", ale mówi i o tych powszechnych, żeby nie rzec: powszednich sprawach. Sam Jan Paweł II zostawił bardzo obszerne materiały dotyczące teologii małżeństwa, więc czemu by nie mówić o tym i nie pisać? Szczególnie, że ta gałąź jest obecnie bardzo popularna i chętnie zgłębiana. W książkę tę trzeba się po prostu wgryźć. Jak sam autor powiedział w Słowie Wstępnym są tu treści zaczynające się od tych ogólnych, a zmierzające ku pytaniom trudnym (a zarazem potrzebnym).

Małżeństwo, stanowiące związek między osobami, tworzy podstawy rodziny. W kulturze europejskiej jest ono instytucją prawną, a w wielu religiach stanowi wspólnotę sakramentalną. Małżonkom chrześcijańskim przyświeca pełne prawo do przyjęcia i rozwijania duchowości odpowiadającej ich wewnętrznemu powołaniu. Książka „Duchowość małżeńska według Jana Pawła II” jest zbiorem trzynastu szkiców zaczerpniętych z teologii ciała Papieża-Polaka. Yves Semen, korzystając z papieskich przemyśleń, zwraca uwagę czytelnika na to, co jest najbardziej istotne dla życia we dwoje. Ponieważ powołaniem osoby ludzkiej jest dar z samego siebie, autor zauważa, że jedyną drogą do osiągnięcia celu jest dostrzeżenie i zaakceptowanie ograniczeń każdej ze stron, związane z tym przebaczenie oraz wzajemne zjednoczenie w małżeńskiej komunii. Pomocą służy fakt stworzenia mężczyzny i kobiety („echo początku”), pociągający za sobą łaskę związku sakramentalnego. Poświęcając wiele uwagi powołaniu ciała, Yves Semen opiera się na stanowisku Jana Pawła II, analizując mowę ciała i pokorę cielesności, a także wylicza odmiany cudzołóstwa. Ostatecznie dochodzi do stwierdzenia, że tylko i wyłącznie miłość dojrzała jest w stanie pokonać wciąż mnożące się przeciwności losu i cierpienie, unieść krzyż codzienności, przezwyciężyć „klęskę małżeństwa”, a tym samym wytrwać do czasu: „póki śmierć nas nie rozłączy”. Zaznaczyć trzeba również, że konsekwencje dojrzałego podejścia do wspólnego życia to radosne owoce wspólnoty – komunii, jakimi są zrodzone ze związku małżeńskiego dzieci. Kolejne szkice skupiają uwagę czytelnika na aspekcie typowo teologicznym. Yves Semen rozwija papieską myśl o spójności bliskości małżeńskiej z bliskością eucharystyczną, tłumaczy oblubieńcze upodobnienie do Chrystusa zarówno adresatów sakramentu małżeństwa, jak i kapłaństwa, akcentuje konieczność życia radami ewangelicznymi, by wreszcie wezwać małżonków do świętości poprzez podjęcie odpowiedzialności za siebie nawzajem. Wśród przywilejów i obowiązków życia we dwoje znajdują się także „kwestie delikatne”. Autor przyrównuje „obowiązek małżeński” do obowiązku coniedzielnego uczestnictwa w Eucharystii, a także dokonuje rozróżnienia tego, co dozwolone, od tego, co niedozwolone. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Święty Wojciech „Duchowość małżeńska według Jana Pawła II”, napisana jest językiem teologicznym, co stawia ją w kręgu literatury specjalistycznej. Związana z tym faktem liczba odbiorców z pewnością okaże się ograniczona. Pozycja adresowana jest nie tylko do małżonków chrześcijańskich, ale również do tych, którzy z myśli Papieża Polaka pragną zaczerpnąć elementy budujące. Liczne, konkretne przykłady zaczerpnięte z codziennego życia małżeńskiego oraz „Suplement”, zawierający wyjaśnienie trzech fragmentów biblijnych, stanowiących podstawę teologii ciała, pozostają dostępne dla wszystkich.