Kobiety Starego Testamentu autorstwa T. J. Wray to nowa pozycja wydawnictwa Św. Wojciecha. Autorka w niezwykły sposób ponownie interpretuje dobrze znane postaci, podchodząc do nic bez uprzedzeń, badając ich motywacje i ukazując czytelnikowi ich zaskakującą złożoność.

T.J. Wray, autorka książki „Kobiety Starego Testamentu” w żywy sposób opisuje historie dwunastu biblijnych kobiet. Książka podzielona jest na dwie części: „Te, które kłamią, i te, które łamią prawo, oraz kochanki” i druga część - „Ofiary, ochotniczki i zwyciężczynie”. Tytuły poszczególnych części sugerują podział na kobiety dobre i złe. Jednak autorka tłumaczy, że właściwa ocena, kto jest dobry, a kto zły nie jest taka oczywista, a istotniejsza od oceny moralnej staje się odpowiedź na pytanie: „Co starożytny autor czytelnikowi stara się powiedzieć?”- o mnie samym, o Bogu i o innych. Rozdziały, które poświęcone są historiom poszczególnych kobiet, skonstruowane są w taki sposób, aby tej odpowiedzi udzielić. Zanim jeszcze jednak T.J. Wray zaczyna opowiadać o kobietach Starego Testamentu, wprowadza nas w historię Izreala, a także ogólnie opisuje życie kobiet w czasach biblijnych. Bez poznania tamtejszych realiów (zasad dziedziczenia, patriarchatu) niemożliwe jest odkrywanie znaczenia historii kobiet Biblii. Trzeba przyznać, że skomplikowane dzieje Izreala opisuje T.J. Wray w sposób niezwykle przystępny, niemalże jak barwne streszczenie poprzednich odcinków współczesnego serialu. Schemat poszczególnych rozdziałów jest taki sam. Najpierw czytamy fragment z Pisma Świętego (w polskim przekładzie pochodzi on z Biblii Tysiąclecia, wyd. V). Następnie autorka opowiada o wybranej kobiecie, zastanawia się nad motywami jej postępowania, pokazuje szerszy kontekst, tło historyczne, co jest szczególnie istotne. I na koniec przedstawia „Ponadczasową naukę płynącą z historii”. Jeżeli ktoś szuka głębokich duchowych przemyśleń, to raczej ich nie znajdzie, co nie umniejsza swoistej wartości książki. „Ponadczasowa nauka” dotyczy realnego sposobu wychodzenia z bolesnych sytuacji, zachowań międzyludzkich, relacji w rodzinie, walki kobiet o własną godność, a także realizacji Bożego planu. Jak przyznaje autorka książki, nie jest to cała nauka, płynąca z tych historii. Powiedziałabym więcej, jest to zaledwie pierwsza warstwa. Jakby przywitanie się z bohaterkami, poznanie, gdzie mieszkają, jak żyją. Pierwsza próba wyciągnięcia czegoś dla siebie. Ale to, myślę, za mało, aby zrozumieć pełnię Bożej nauki, którą z udziałem tych kobiet Bóg daje nam w Biblii. Książka może być dobrą inspiracją dla samodzielnych poszukiwań. Może sprowokować czytelnika do sięgnięcia głębiej do Pisma Świętego, do wejścia w dialog z biblijną kobietą, ale przede wszystkim do wejścia w dialog z Bogiem – poprzez historię biblijnej kobiety: Rebeki - matki Ezawa i Jakuba, prostytutki Rachab z Kanaanu, filistyńskiej kurtyzany Dalili, Rut - synowej Noemi, wróżki z Endor, królowej Izebel, a także wdowy po Onanie - Tamar, Miriam – siostry Mojżesza, Batszeby, Tamar – córki króla Dawida, kobiety szunemickiej i Zuzanny.

Kobiety Starego Testamentu to naprawdę wspaniała książka. Fascynujący styl T.J. Wray sprawia, że kobiety, o których pisze, ożywają. Książka oparta jest na solidnej biblijnej erudycji i pozostaje wierna tekstom źródłowym. Wszystko to T.J. Wray wzbogaca o wymowną współczesną refleksję skierowaną do tych, którzy chcą nauczyć się czegoś o życiu na podstawie historii dwunastu fascynujących kobiet.

T. J. Wray pokazuje nam, w jaki sposób kobiety z Biblii potrafiły podważyć zasady patriarchalnej kultury, zyskując milczące uznanie biblijnych autorów. Bez wybielania brutalnych elementów przedstawianych opowieści autorka przywołuje swoje postaci do życia jako ważne bohaterki wiary i historii Izraela.

Dobre kobiety są tu równie skomplikowane i interesujące jak te złe. T.J. Wray demonstruje, że owe historie nie pozwalają na proste moralizowanie. Zmagania biblijnych bohaterek o to, by przetrwać i rozwinąć się w często wrogim im świecie, dostarczają naprawdę ponadczasowej lekcji współczesnym kobietom, które starają się nadać sens swojemu życiu.

Nadszedł marzec – miesiąc, w którym przypada Święto Kobiet. Skłania ono do refleksji będącej sumą odpowiedzi na pytanie o istotę kobiecości. Bowiem pytanie: kim jest kobieta? jest tak dalece złożone, że dla każdego stanowi co innego. Sama sobie zadałam to pytanie: Kim jestem jako kobieta? Jestem częścią świata, który nie mógłby istnieć bez pierwiastka żeńskiego. Możnaby pokusić się o stwierdzenie, że kobieta jest życiem. Została powołana przez Pana Boga do noszenia w sobie życia i wydawania go na świat. Jest tak naprawdę kimś ważnym. Choć w niektórych kulturach jej rola jest umniejszana. Nie można tego powiedzieć o Piśmie Świętym, gdzie wielokrotnie jej osoba przyczynia się do takiego a nie innego biegu wydarzeń. Zawsze bycie kobietą oznacza zadanie do spełnienia. Nawet jeśli ograniczy ona swoje życie do bycia piękną to także wypełnią je starania. Czasem tak dalece ją zapędzą , że zapomina o prawdziwym pięknie, na które składa się zarówno to co widoczne jak i niewidoczne. W jednym z programów telewizyjnych poświęconych niewiastom fotograf powiedział, że „u kobiety najważniejsze są oczy. I cóż z tego jeśli są puste?” Można wiele napisać o kobiecie ale i tak nie wyczerpie się tematu. Tak niewyczerpanym i nieodgadnionym jest ona źródłem. Od siebie chciałabym dodać, że kobieta jest przede wszystkim tym co dobre, piękne, ciepłe i delikatne. Takie refleksje poprzedziły moją lekturę „Kobiet Starego Testamentu”. Jej autorka na tle burzliwej historii Izraela ukazuje dzieje niewiast biblijnych. Rozważania o ich postępowaniu czasami dla nas niezrozumiałym mogą być dla współczesnej kobiety nauką. Przybliżenie kontekstu ówczesnych uwarunkowań historycznych, geograficznych i kulturowych znacznie ułatwia zrozumieć motywy ich działań. Kobiety w tej książce nie zawsze są piękne moralnie. A mimo to Pan Bóg je obsadził w takiej roli. Czasami burzy to nasze wyobrażenie o tym co Boże... Prowadzi to do konkluzji „Być może Bóg znajduje się nie tyle w odpowiedzi, ile w tym, co nieznane – w tajemnicy, która jest pytaniem.” Możemy z tego wyciągnąć wskazówkę dla siebie, że nasze zadanie polega na tym, by nauczyć się żyć z tym pytaniem. Każdy rozdział jest historią innej kobiety. Znajdziemy tu strony i o Rebece jako mistrzyni intrygi, i o Rachab jako nierządnicy o złotym sercu, i o Dalili, podstępnej kurtyzanie. Są także słowa o szlachetnych istotach jak Wróżka z Endor, kobiecie odważnej i współczującej czy Miriam, kochającej siostrze. Dzieje Rebeki, którą czytelnicy przez wieki się zachwycali przywołują u niej cechy, które nie zawsze mają w sobie delikatność. A jednak to spryt, zaradność i stanowczość pozwalają Rebece na korzystanie z umiejętności manipulacji, która prowadzi do realizacji Bożego planu. Jak ocenić Rebekę? Może tak jak T.J.Wray, która wyciągnęła z tej historii naukę, że po pierwsze Boże ścieżki są tajemnicze a po drugie, że wypełnianie woli Bożej jest trudne i wymagające. Wielokrotnie przymierzałam się do napisania tego tekstu zdając sobie sprawę jak trudnym zadaniem jest pisać po prostu o sobie, przecież także jestem kobietą. Odpowiedź na pytanie: kim jest kobieta? znajduje się tak blisko a jednocześnie tak daleko... Pozostanie tajemnicą, która jest pytaniem i mam całe życie przed sobą aby znaleźć na nie replikę. Znacznie łatwiej jest mężczyźnie udzielić sobie odpowiedzi na to pytanie. Tak wiele kobiecie poświęcił świat męski. To dla niej walczyli i zdobywali... Była motorem ich działania. O niej tak wiele napisali powieści i wierszy. A ile wyśpiewali piosenek o niej i dla niej? Także niezliczona jest ilość obrazów o kobiecej tematyce. Bo kobieta jest miłością, która stanowi o sensie ich życia. Można napisać, że im więcej wiemy o kobiecie tym mniej ją poznaliśmy. Dla mnie być kobietą jest jednym wielkim marzeniem o tym żeby pozostać do końca życia piękną. Książka T.J.Wray jest unikalna ze względu na podjętą tematykę i przybliża nie tylko wizerunek kobiet w świecie biblijnym ale także oswaja z Pismem Świętym jako Księgą, z której możemy czerpać siłę także dziś. Na okładce tej książki są namalowane trzy kobiece postacie. Do jednej z nich tuli się małe dziecko. Twarze wszystkich kobiet są skupione, zatroskane oraz zamyślone wokół dziecka. Bo istotą życia kobiety jest troska o drugiego człowieka. Cokolwiek robi to przeważnie dla kogoś, nawet jeśli dba o siebie...I chyba tylko wtedy jesteśmy szczęśliwe kiedy możemy coś drugiemu dać. Pisząc te słowa mam przed sobą inny obraz Georgesa de la Toura. Na nim także widnieje sylwetka pięknej, młodej kobiety, która jedną ręką się podpiera a druga spoczywa na trupiej czaszce. Oczy jej są zwrócone na płonący płomyk świecy. Całość jest objęta grą światła, które wyraźnie oświetla zamyśloną niewiastę. Reszta przedmiotów jest w ciemności ale na tyle widocznej, że można rozpoznać książki na stole, drewniany krzyż i powróz. Przyglądając się zamyśleniu postaci nasunęła mi się refleksja, że kobieta nade wszystko pragnie przeżywać. Tyle można nauczyć się o sobie rozmyślając podczas lektury tej książki. To zaledwie początek drogi do poznania tajemnicy jaką jest kobieta. Zachęcam do odbycia tej drogi choć może długiej i trudnej. Jeśli zdecydujesz się wybrać w te drogę to trud w nią włożony nie będzie stracony... Poznasz lepiej kobietę...

Myślę, że ta książka przede wszystkim ma pokazać, że kobiety zdominowane zwłaszcza w tamtych czasach przez mężczyzn, wcale nie są gorsze i słabsze. Rezygnując z pokornego służebnictwa, przyczyniają się do rzeczy wielkich. Mimo, iż grzeszą, spełniają wolę Pana. Co wśród dzisiejszych ludzi może wzbudzić zdumienie i pewną sprzeczność, ale inaczej my pojmujemy sprawiedliwość, a inaczej Bóg. Dla zainteresowanych jest jeszcze książka Kobiety Nowego Testamentu autorstwa Jean du Mesnil. Bo i w Nowym Testamencie były postacie kobiet wartych większej uwagi. Ze swojej strony zachęcam do przeczytania interesującej i wyczerpującej książki T.J. Wray.