W jaki sposób na nowo odkryć i docenić Boży dar w najbardziej prozaicznych czynnościach? „Uważamy za oczywiste to, że widzimy, słyszymy, czujemy smak, zapach i dotyk. Jednak nie zawsze tak jest” – pisze autor. Tytuł publikacji jest bardzo wymowny. Czterdzieści krótkich historii z życia wziętych stanowi kanwę refleksji o tym, co na ważne, a na co dzień umyka nam niezauważone.

Chęć bycia szczęśliwym towarzyszy ludziom od czasu, gdy zaczęli zastanawiać się nad swym życiem, losem świata i przyszłych pokoleń. Każdy nurt filozoficzny dawał nam swoje sposoby na osiągnięcie pełni radości, dostatku lub po prostu: godnego bytu. Niczym nowym chyba nie będzie, jeśli powiem, że współcześnie powstają także przeróżne poradniki, przewodniki, czy ,,wymądrzenia" ludzi, którzy myślą, że zjedli wszystkie rozumy. Ale jest pośród tych wszystkich ,,znawców" jeden pisarz, którego niewielka książka nie pozwoli nikomu pozostać obojętnym. Skąd wiem? Bo ja jestem dosyć oporny, jeśli chodzi o jakieś wyczytane nauki, które trzeba wprowadzić w życie (no dobra, może chęci sporo, ale wykonania mniej). Ten autor nie pozwolił jednak mi przejść obojętnie. Kto? Niemiecki pisarz: Titus Müller i jego ,,Mała książka o sztuce życia". Autor pokazuje, że do szczęścia potrzeba czasem tak niewiele: pojedyncze ziarnko kukurydzy, którego smak jest tak różny od tego w zbiorowych mieszankach. Pisze chociażby o tym, że można swą frustrację zamknąć w próbie wczucia się w sytuację drugiego człowieka, czy zwyczajnie nie oceniać człowieka po jego ,,okładce". Pisarz nie stawia przed sobą zadania snucia nieprawdopodobnych nauk i wykładów. Jego wskazania opierają się na własnych doświadczeniach, przeżyciach, w których zauważa sens i piękno ulotnego życia. Czasem trzeba tak niewiele, aby poczuć wyjątkowość świata i otaczającej rzeczywistości. Książeczka bez wątpienia jest zalecana do przepisywana wraz z receptami osobom w depresjach i załamaniach polegających na braku wiary, nadziei i sensu istnienia. Publikacja ma w tytule słowo ,,mała", ale odnosi się ono tylko do formatu. Pozycja niesie wielkie treści, pozwala zatrzymać się i pomyśleć nad swym życiem. Autor uczy spontanicznej postawy, radości z chwil, czerpania garściami z ulotnego i krótkiego życia, czy dziękowania Bogu za każde dobro. Wiara odgrywa tu dużą rolę, ale treści są skierowane do każdego człowieka, bez względu na religię, czy pochodzenie. Müller pisze lekko, ale sensownie. Opiera się na swych doświadczeniach, wspomina o własnych przeżyciach, nieschematycznych zachowaniach, czy o spotkanych ludziach. Nie boi się przy tym krytykować siebie samego. Pisarz pokazuje, że często nie doceniamy tego, co już posiadamy. Autor błyskotliwie i z dystansem podchodzi do pewnych spraw. Zadziwiające jest to, że bacznie obserwuje otaczający świat, zwraca uwagę na polną trawę, na ,,odklepywane" z przyzwyczajenia formułki, brak słuchania innych ludzi, a przy tym autor za wszelką cenę udowadnia, że nie jesteśmy ideałami i każdy z nas popełnia gafy (a na dowód tego przytacza kilka anegdot ze swego życia, które są komiczne, ale jego samego musiały kosztować sporo wstydu). Pozycja ta jest inspiracją do przeprowadzenia zmian w życiu, do zwrócenia uwagi na otaczający świat, ale i stanowi pomoc w ,,złapaniu" natchnienia do własnej pracy! Jestem zachwycony tą książką, tak po prostu. Czyta się prawie jednym tchem, każdy fragmencik (jest ich około 40) to zaledwie kilka akapitów, ale co dziwne: całość ma ponad 270 stron. Piękne zdjęcia towarzyszące wpisom i cudowna, zielona szata graficzna z zakładką. Jedna wada: tych zakładek powinno być 40, bo każdy fragmencik jest ważny :) Na pewno nie raz jeszcze sięgnę po tę książeczkę i ,,zamęczę" ją do tego stopnia, że nie będzie już taka piękna :) Pozycja bez wątpienia warta posiadania przy sobie, pomocna w uchwyceniu ulotnej chwili, pozwalająca inaczej spojrzeć na otaczający świat, cieszyć się z małych rzeczy i ,,odnajdywać prezenty, które Bóg codziennie kładzie na naszej drodze" (cytując informację z okładki). Ta książeczka uczy sztuki życia, ale i ona sama jest sztuką. Nie jest łatwo zawrzeć tak wiele na tak niewielu stronach. Omawiana pozycja to podręcznik, według którego warto żyć, aby nie czuć frustracji, depresji, czy bólu niepowodzeń. Dajmy się ponieść spontaniczności i inaczej spojrzeć na świat - przez pryzmat wiary, nadziei, miłości, drugiego człowieka, dobra i właśnie tych rzeczy, które choć niepozorne, to i tak pełne szczęścia. Titus Müller przychodzi nam tu z pomocą i za to należą mu się wielkie dzięki!

Sztuka, wraz z wszystkimi jej emocjonalnymi funkcjami, wywiera ogromny wpływ na psychikę człowieka, dostarczając mu niezapomnianych wzruszeń. Dzięki niej wszyscy możemy doświadczyć głębokich przeżyć, poszerzających nasz wewnętrzny świat doznań kulturalnych i artystycznych. Sprawa jest ważna tym bardziej, że dotyczy życia, które każdy z nas chce przeżyć w sposób piękny, bezproblemowy i twórczy. Poradnik Mała książka o sztuce życia jest zestawem czterdziestu jeden propozycji, umożliwiających realizację wytyczonych celów, zaplanowanych działań oraz podjętych kroków. By pokazać czytelnikowi moc radości płynących z przeżyć każdego dnia, Titus Müller w przekonujący sposób uczy akceptacji codziennych – choć nie zawsze pozytywnie odbieranych – wydarzeń. Sugeruje, jak zmienić na lepsze to, co nadaje się do natychmiastowej poprawy, a także podsuwa propozycje, prowadzące do nabycia umiejętności czerpania z otrzymywanych darów. Jego życiowe inspiracje sprawiają, że każdy znajdzie w nich coś, co z powodzeniem może wykorzystać dla dobra własnego i innych. Przemyślenia autora obejmują ludzi, czas i miejsca. Podkreślona jest potrzeba wyciągania pomocnej dłoni, cierpliwość w relacjach z otoczeniem, działanie ze zrozumieniem, okazywanie zaufania, akceptacja „inności” tych, których spotyka się każdego dnia oraz wytrwałość w działaniu, bez względu na piętrzące się trudności, kłopoty i niepowodzenia. Wiele uwagi poświęcono problemowi braku wdzięczności za wciąż otrzymywane dobra; odwadze winnej towarzyszyć każdemu, kto uważa się za człowieka zdolnego do stawiania czoła przeciwnościom; podejmowaniu ryzyka, którego nie wolno jednak mylić z brawurą czy nierozważną zuchwałością. Titus Müller zaznacza, że potrzebna jest głęboka wiara, ściśle związana z dobrymi uczynkami. Bóg, miłujący człowieka, dopuszczając próby i doświadczenia, przypomina o swojej nieustannej opiece. Warto więc wypracować w sobie pozytywne nastawienie do życia, które z "ponuraków" czyni uśmiechniętych wędrowców przez ziemię, bowiem umiejętność cieszenia się z rzeczy małych czyni życie łatwiejszym. Marzenia, wykonywana praca, dbałość o fizyczną sprawność organizmu, otwartość na nowe pomysły, zachwyt nad cudami widzialnego świata – wszystko to jest szansą na osiągnięcie sukcesu. Wydana nakładem Świętego Wojciecha Mała książka o sztuce życia przeznaczona jest dla wszystkich. Podane propozycje z pewnością ucieszą tych, którzy poszukują powodów do radości. Inspiracją są również utrzymane w tonacji sepii zdjęcia ludzi, przyrody i sytuacji. Jeżeli chcesz uszczęśliwić siebie i innych, zatrzymaj się przy tej książce na chwilę i zastanów nad tym, po co żyjesz?

Autor książki to zawodowy pisarz, urodzony w 1977 w Lipsku. Ukończył studia w dziedzinie literatury nowożytnej, historii średniowiecza i publicystyki w Berlinie. „Mała książka o sztuce życia” jest napisana w oparciu o własne przeżycia autora. Zawiera 40 porad dotyczących tego, jak cieszyć się życiem, doceniać jego najmniejsze szczegóły. Styl, jakim posługuje się pisarz jest lekki, przyjemny i łatwy w odbiorze. Książka ta nie ma nic wspólnego z książkami naukowymi i to uważam za niewątpliwą zaletę. Czyta się ją łatwo, przyjemnie, przekaz jest zrozumiały, w sam raz na zakończenie męczącego i dołującego dnia. Książka ta, choć na pozór niewielka, zawiera o wiele więcej niż się po niej spodziewałam. Już sama okładka jest zaprojektowana zachęcająco – dominujący na niej kolor zielony, to kolor nadziei. Nadziei na lepsze jutro. Miałam okazję czytać ją w okresie, kiedy opuściła mnie nadzieja, cały optymizm uszedł jak z balonika. Z każdym następnym rozdziałem wracał mi uśmiech na twarzy, wracała wiara nie tylko w ludzi, ale również w samego Boga, do którego autor tak często nawiązywał. Książkę mogę polecić z całego serca. Nie tylko dla tych załamanych, szukających jakiegoś pocieszenia, ale również dla tych, których życie z jakiś względów stało się nudne i monotonne. Jest to książka warta swojej ceny, którą można czytać wiele razy i za każdym razem znajdzie się coś dla siebie.