Święci w powszechnym mniemaniu, często nawet osób chodzących do kościoła, nie mogą być uśmiechnięci. Muszą być poważni, smutni i cierpiący. Jeśli święci ... to tylko uśmiechnięci! Czyli „Święci Uśmiechnięci” – taki tytuł nosi cykl książeczek dla dzieci z których każda prezentuje sylwetkę świętego. Święci w powszechnym mniemaniu, często nawet osób chodzących do kościoła, nie mogą być uśmiechnięci. Muszą być poważni, smutni i cierpiący. Jeśli ktoś taki nie jest – na pewno nie może być święty. Taka koncepcja świętego została niestety rozpowszechniona w obecnej kulturze masowej, a szczególnie dzieci są otwarte na jej wpływy. Wobec tych tendencji postanowiło zaprotestować Wydawnictwo Św. Wojciecha i wydać cykl książeczek, które ukazują postacie świętych w zupełnie inny – dużo prawdziwszy i przekonywujący sposób. Lecz dziś w klasie smutne miny, A za oknem deszcz i chmury - Co to znaczy?! – grzmi Urszula - Już kąciki ust do góry! Ktoś z was rózgą zbił przypadkiem Ktoś wam otruł siostrę, brata, Ktoś wam zabrał skarb rodzinny Ktoś ogłosiła koniec świata? Nie? Więc proszę się uśmiechnąć, Dość min kwaśnych jest na świecie A wy śmiać się powinnyście Bowiem uczyć się możecie W najnowszej książce tego cyklu dzieci mają okazję spotkać się z Urszulą Ledóchowską. Urodziła się jako Julia w 1865 r. w Wiedniu zmarła w roku 1939 w Rzymie. Z tej prawie 50-stronicowej książeczki, ozdobionej pięknymi ilustracjami zdobywamy sporo wiedzy na temat życia świętej. Dowiadujemy się, że mieszkała w Krakowie, w Rzymie, kiedy i w jakich okolicznościach wstąpiła do zakonu Urszulanek, kiedy została kanonizowana. Była osobą wesołą, uśmiechniętą, uwielbianą przez wszystkich, którzy znaleźli się w jej otoczeniu. Tryskała energią a przede wszystkich znała wiele języków i wiele podróżowała po świecie. Poza ciekawymi ilustracjami, książeczka posiada również wiele walorów literackich. Opowiada o świętej Urszuli w formie wierszowanej, nadającej jej lekkości i ułatwiającej czytanie „jednym tchem”. Styl w jakim jest napisana wciągnie z pewnością jej czytelników a w wielu momentach również zachęci do śmiechu. Na koniec – niespodzianka! Krzyżówka. Wiem, że dużo osób lubi krzyżówki, a ta jest specjalną propozycją dla dzieci, po lekturze książeczki. Polecamy i zachęcamy rodziców do zakupu ksiażek z tej serii dla swoich pociech. (AB)

Czy święta może być nieuśmiechnięta? Pyta Eliza Piotrowska i w znany sobie sposób dodaje uśmiechu bohaterom swoich książek i nam! Zgrabne wiersze, rymowane i bez rymu, wspaniale się czyta i ogląda (do zróżnicowanej czcionki i rysunków szybko się przyzwyczaicie). Tym razem o Julii Ledóchowskiej, która – jeśli doczytacie do połowy – zostanie Urszulą i to jaką! Niecierpliwi niech przekartkują, ale potem proszę spokojnie usiąść i poczytać. Wszystko zaczyna się w XIX wieku, koło Wiednia, od pierwszego wielkiego uśmiechu Julii, która jakby przeczuwała, co ją spotka (uwaga na ptaszka z czerwonym brzuszkiem, będzie się pojawiał i znikał ze stron). Z Austrii powróciła z rodziną do Lipnicy Murowanej. Tam jeździła konno, pracowała w ogrodzie, dużo czytała i chętnie uczyła się języków obcych. Oczywiście pomagała w domu i poza domem, żartowała z siostrą Marią (późniejszą misjonarką). W końcu w Krakowie wstąpiła do sióstr urszulanek i została zakonnicą (otrzymała nowe imię Urszula). Potem tajny wyjazd do Rosji, do polskich dzieci i młodych, którym pomagała. To nie koniec, bo pojechała dalej, do Finlandii. Tam także utworzyła szkołę z internatem oraz postawiła kaplicę nad Zatoką Fińską. I to było za mało. „Tak minęły cztery lata,/ czas pogodny i spokojny,/ lecz go przerwał niespodzianie/ wielki dramat – wybuch wojny” (s. 34 - w 1914 r.) i… Świat jest duży – pomyślała – i postanowiła zrobić coś dobrego w Danii i Szwecji. Żeby działać skutecznie, nauczyła się języka duńskiego, norweskiego i szwedzkiego! Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu niepodległości mogła wreszcie wrócić do Polski. W Pniewach urządziła z siostrami dom, w którym do dziś „rządzą” szare urszulanki (poczytajcie dlaczego „szare”). Zmarła w Rzymie i stamtąd rozpoczęła „podróż w górę” jako wyróżniająca się dobrem, czyli Błogosławiona, a od 2003 r. Święta. Autorka przygotowała na końcu niespodziankę i… uśmiech do Świętej!

Jak mała Julka wyrosła na świętą. Czy można małe dzieci zainteresować życiem świętych? Z pewnością, jeśli tylko będziemy umieli opowiadać o nich zajmująco i z poczuciem humoru. Tak jak robi to Eliza Piotrowska w książeczce o Świętej Urszuli Ledóchowskiej. Poznajemy jej życiową drogę - od narodzin w Austrii, przez powrót rodziny do Polski będącej pod zaborami, pobyt w innych krajach (Rosji, Finlandii, Danii, Szwecji) gdzie uczyła, zakładała i prowadziła internety, opiekowała się sierotami - aż po posługę w Wielkopolsce. Siostra Urszula głosiła Ewangelię przez służbę bliźniemu. Zanim wybrała taką drogę, Julka (bo tak miała na imię, a Urszulą została dopiero w zakonie) była dziewczynką energiczną i ciekawę świata. Zawsze dopisywał jej humor, umiała też optymizmem zarażać innych. Była ofiarna, odważna i bezgranicznie oddana Bogu. Z tej książeczki maluchy (lektura przeznaczona dla dzieci powyżej trzech lat) nauczą się, że warto być konsekwentnym i próbować zmieniać świat na lepsze.

Szarość nie znaczy przeciętność Ależ pracowita była ta Urszula! W iluż miejscach mieszkała, do ilu wybrała się z misją, z pomocą, ile dobrego zrobiła dla ludzi. Czy to w habicie, czy bez niego jako hrabina Ledóchowska (gdy działać musiała w ukryciu). Ile języków znała, jak ciekawa świata była... Jej dewizą był uśmiech, cieszyła się jak tylko mogła najczęściej i to już od samego urodzenia. I tą radością „zarażała” innych. Tryskała energią, naturę miała „wiercipięty” i choć z wyglądu była kruchą i delikatną - miała wielki hart ducha. Urodziła się niedaleko Wiednia, na chrzcie dostała imię Julia, resztę – aż po czas kanonizacji... przeczytajcie z dziećmi sami. Zachęcam! Historia Świętej Urszuli Ledóchowskiej w swej wierszowanej formie wciąga, uczy, a także w dyskretny sposób bawi. Młody czytelnik pozna nie tylko koleje życia Świętej, jej przyzwyczajenia, cechy charakteru, liczne podróże, ciekawostki, ale i czasy, w których przyszło jej żyć. Dowie się dlaczego musiała zdjąć habit, kiedy wyjechała do Petersburga, co robiła w Skandynawii, jak trafiła pod Poznań do miejscowości Pniewy, dlaczego Urszulanki są szare, w jakim szczególnym dniu została Świętą... Bardzo ciekawa, przystępnie, z dużą lekkością i mądrością napisana książka dla wszystkich tych, którzy chcą poznać żywoty świętych, a Świętą Urszulę w szczególności. To prawdziwie uśmiechnięta święta! Książeczka jest przepięknie wydana, bogato ilustrowana. A na koniec na czytelnika czeka... sprawdzenie wiedzy! W formie krzyżówki.

Tekst jest napisany nie tylko z humorem, ale optymizmem i co więcej z uśmiechem. Dzieci śledzą drogę życia Julki, jako dziewczynki dorastającej panny, która decyduje się wstąpić do klasztoru, osoby, która podróżuje po wielu krajach i zakłada szkoły wraz z akademikami. Św. Urszula ukazana hest, jako kobieta zawsze pomocna, oddana sprawie, pełna energii, światła i uśmiechu. W książeczce odnaleźć również można początki noszenia szarego habitu przez Urszulanki. Na zakończenie dziecko może utrwalić poznane wiadomości rozwiązując krzyżówkę związaną ze świętą.

Świetna książka! Mój siostrzeniec jest zachwycony. Jego rodzice - tak samo.

Piękna książeczka! Sympatyczne ilustracje, mądry i ciepły tekst, sama z przyjemnością przeczytałam, natomiast moja córka jest zachwycona, wiele zdań już umie na pamięć, ostatnio w przedszkolu bawiła się w Urszulę Ledóchowską :)