T: 61 659 37 55

E: sklep@swietywojciech.pl

WYSYŁKA

dostawa

ZAWSZE

Bogu się mówi – TAK

ks. Jan Twardowski

Liczba stron:
64
Wymiary:
125 x 195 mm
Oprawa:
twarda
ISBN:
978-83-8065-042-8
Rok wydania:
2016
Wydanie:
drugie poszerzone, zmienione
Wydawnictwo:
Wydawnictwo Święty Wojciech
Rodzaj:
KSIĄŻKA
SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE

Wybór wierszy i wstęp Aleksandra Iwanowska



Wiersze zebrane w tomie Bogu się mówi - TAK traktują o różnych stanach i nastrojach człowieka, nie zawsze łatwych i radosnych. Jan Twardowski, ksiądz, poeta, a przy tym znakomity psycholog, słowami wierszy próbował odnaleźć i wskazać sens tego, co trudne. Do dziś prowadzi czytelników od smutku do uśmiechu, od zagubienia do odnalezienia siebie i sensu życia, od niewiary do wiary. Wiary, która jest zaufaniem Bogu.



Dołączona do książki płyta dopełnia ją o czytaną i śpiewaną interpretację wierszy. Anna Dymna í Ewa Błoch-Dziedzic doświadczeniami własnego życia odpowiadają na pytanie, w jakich sytuacjach mówi się Bogu „tak”. Ich interpretacje twórczości ks. Jana Twardowskiego wyrastają z konfrontacji z codziennością i nabierają cech osobistych, są autentyczne, wręcz inspirujące.

Wydanie drugie poszerzone, zmienione

Autor2.jpg
 
ewa_bloch_czarno_bialy_mniejszy.jpg





 
52
Nowe Towar dostępny 9788380650428 25,90
CENA DETALICZNA29,90 zł
NASZA
CENA
25,90

DOSTĘPNOŚĆ:

Wysoka (Wysyłka w 24h)

Dostawa już od 2,99 zł

O autorze

Wszyscy autorzy
ks. Jan Twardowski

ks. Jan Twardowski

Jan Twardowski (1915-2006), ksiądz katolicki, poeta, kaznodzieja. Debiutował w 1932 r. na łamach pisma młodzieży szkolnej „Kuźnia Młodych”, którego był współredaktorem (1933-35). Pierwszy tomik wierszy (Powrót Andersena) opublikował w 1937 r. W latach dziewięćdziesiątych minionego wieku  znalazł się u szczytu poczytności i należy do czołówki poetów polskich. Różnorodne gatunkowo książki prozatorskie (rozważania, myśli, felietony, aforyzmy, opowiadania dla dzieci) kreują bogaty wizerunek myśliciela, filozofa, przewodnika duchowego i wybitnego kaznodziei.

Jan Twardowski w 1935 r. podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, przerwane 1939 r. przez wybuch wojny; w czasie Powstania Warszawskiego (1944) w szeregach Armii Krajowej brał udział w pracach konspiracyjnych; dwukrotnie ranny. W 1945 r. podjął naukę w Seminarium Duchownym w Warszawie, podjął przerwane studia polonistyczne, które ukończył w 1948 r. W tym samym roku otrzymał święcenia kapłańskie. Po trzech latach pracy (1948-1951) w pierwszej parafii w podwarszawskim Żbikowie, dziś dzielnicy Pruszkowa, wrócił na stałe do Warszawy. W latach 1951-1957 był kolejno wikarym w parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu, 1957-1958 wikarym w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Saskiej Kępie, 1958-1959 prefektem rezydentem w parafii Wszystkich Świętych przy placu Grzybowskim, 1959-2004 rektorem kościoła pw. św. Józefa Oblubieńca Niepokalanej Bogurodzicy Maryi przy klasztorze Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie.

Jego twórczość znamionuje prostota, autentyzm, czytelny przekaz prawdy, wspólne z poszukującym człowiekiem stawianie pytań, a także zawarty w niej humor. Zjednało to księdzu Twardowskiemu czytelników z wszystkich pokoleń i umieściło go w czołówce polskich autorów. W miarę upływu lat stawał się on coraz bardziej uznawanym autorytetem moralnym i przewodnikiem duchowym. Zróżnicowane gatunkowo zbiory – wiersze, opowiadania dla dzieci, rozważania ewangeliczne, felietony, anegdoty, aforyzmy – ukazują się w licznych wydaniach, także za granicą, w przekładach na języki obce, jak niemiecki, słowacki, flamandzki, bułgarski, francuski, ukraiński, macedoński, angielski, czeski, węgierski, hebrajski, włoski, hiszpański, rosyjski, białoruski. Silne umiłowanie świata stworzonego, poczucie tożsamości narodowej, więź z polską historią, kulturą, przyrodą, przekaz pełen niezłomnej wiary zjednały Twardowskiemu zwolenników w ponad dwustu placówkach dydaktycznych w całym kraju, których został patronem.

W publikacji Budzić nadzieję. Abecadło dziewięćdziesięciolatka (2005) zawarł kwintesencję przemyśleń (wierszem i prozą) człowieka, patrzącego na swoje życie oczyma wiary. Wizerunku dopełnia dwutomowa Autobiografia. Myśli nie tylko o sobie (2006-2007).

Zbiorami prezentującymi zróżnicowaną twórczość są m.in.: Zaufałem drodze. Wiersze zebrane  1932-2006; Elementarz księdza Twardowskiego dla najmłodszego, średniaka i starszego, Tylko miłość się liczy, rozważania: Wszędy pełno Ciebie, Kościół Cię nie ogarnie, Za Twe hojne dary, ABC księdza Twardowskiego. Kazania najkrótsze, wielotomowa seria: Kilka myśli..., Ważne jak katechizm, Myśli na każdy dzień, Budzić nadzieję. Rozważania o kapłaństwie, Taka jest moja wiara, Weź swój krzyż, Śmierć na śmierć nie umiera; wybory kazań okolicznościowych: Stale być blisko. Pamięć o ludziach, Nadzieja powołania. Myśli o kapłaństwie, opowiadania i wiersze dla dzieci: Zeszyt w kratkę, Nowe patyki i patyczki, Kubek z jednym uchem, Nie tylko wrona chodzi zdziwiona, Od ucha do ucha, Pierwsza Komunia z białą kokardą; anegdoty i aforyzmy: Niecodziennik cały, Dłużej niż na zawsze, seria Aforyzmy i nie tylko. Myśl „Śpieszmy się kochać ludzi – tak szybko odchodzą”, pochodząca z wiersza dedykowanego Annie Kamieńskiej Śpieszmy się, stała się niemal programową wizytówką księdza poety i weszła do kanonu aforyzmów – skrzydlatych słów.

Otrzymał: nagrody, m.in.: im. Brata Alberta (1978), polskiego Pen Clubu im. Roberta Gravesa (1980), Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (Nowy Jork za 1985), im. Władysława i Nelli Turzańskich (Toronto 1995), Ministra Kultury i Sztuki (1997), Miasta Stołecznego Warszawy (1999), wydawców katolickich „Feniks” (1999), Ikar 2000, „Totus”, zwany „katolickim Noblem” (za 2001); Rady Miasta Stołecznego Warszawy (2005); Marszałka Województwa Mazowieckiego (2005); tytuły, m.in: Kawalera Orderu Uśmiechu (1996), doktora honoris causa KUL (1999); honorowego prałata Jego Świątobliwości (2003); medale, ordery, krzyże, m.in: Medal im. Janusz Korczaka (1980), Order „Polonia Mater Nostra Est” (1999), Medal Senatu Rzeczypospolitej (2000), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2006 pośmiertnie).

Opracowała Aleksandra Iwanowska

WIĘCEJ O AUTORZE

Recenzje czytelników

Średnia ocen: 5

5 gwiazdek
2
4 gwiazdki
0
3 gwiazdki
0
2 gwiazdki
0
1 gwiazdka
0

Dodaj swoją recenzję

Mam konto

Nie mam konta

Skorzystaj z konta

Zaloguj się

Recenzje kupujących

Jola

Opinia z dnia: 27.11.16r

Wspaniałe wiersze księdza Jana Twardowskiego o tym co w życiu najważniejsze. Do tego pięknie wydane i uzupełnione o interpretację Anny Dymnej i Ewy Błoch. Dostarczyły mi wielu wrażeń. Polecam:)

Recenzja była przydatna

Anna Sikorska (Górowianka)

Opinia z dnia: 12.12.16r

Po poezję Jana Twardowskiego sięgam regularnie. Jest ona często obca mi ideologicznie, ale posiada ładunek i stylistykę pełną spokoju i prostoty, którą poeta jako ksiądz mógł sobie nabyć jedynie w pracy z dziećmi. Spokój, zrozumienie i cierpliwość – to wszystko przebija przez jego twórczość powstałą pod wpływem doświadczenia „spotkania” z Innym. W jego przypadku ów Inny to młodzi ludzie o szczególnych potrzebach. Wychowankowie szkoły specjalnej okazali się doskonałą inspiracją i pozwoliły osiągnąć dojrzałość społeczną, która w innych warunkach byłaby nieosiągalna. Szczególnie widoczna jest ona w utworach skierowanych do uczniów: Uczniowie moi, uczennice drogie, ze szkół dla umysłowo niedorozwiniętych, Jurku, z buzią otwartą, dorosły głuptasie- gdzie się teraz podziewasz, w jakim obcym tłumie – czy ci znów dokuczają, na pauzie i w klasie – Janko Kąsiarska z rączkami sztywnymi, z noskiem, co się tak uparł, że pozostał krótki – za oknem wiatr czerwcowy z pannami ładnymi – Pamiętasz tamtą lekcję, gdym o niebie mówił, te łzy, co w okularach na religii stają – właśnie o robotnikach myślałem z winnicy, co wołali na dworze: Nikt nas nie chce nająć Janku bez nogi prawej, z duszą pod rzęsami – grubasku i jąkało - osowiały, niemy – Zosiu coś wcześnie zmarła, aby nóżki krzywe szybko okryć żałobnym cieniem chryzantemy. Wiecznie płaczący Wojtku i ty coś po sznurze drapał się, by mi ukraść parasol, łobuzie, Pawełku z wodą w głowie stary niewdzięczniku coś mi żabę położył na szkolnym dzienniku Czekam na was, najdrożsi, z każdą pierwszą gwiazdką – z niebem betlejemskim, co w pudełkach świeci – z barankiem wielkanocnym - bez was świeczki gasną – i nie ma żyć dla kogo. Ten od głupich dzieci”. Połączenie trudnej codzienności z doświadczeniem religijnym jest domeną poezji Twardowskiego. To sprawiło, że w ciągu ostatnich dwóch lat regularnie wracałam do jego wierszy. Sięgałam po takie tomy jak „Wszystko darowane. Myśli na każd

Recenzja była przydatna

Recenzje czytelników

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. akceptuję